Wrak parowca Brioni wyspa Ravnik

Czas dopłynięcia: – 7,5 MM z portu Vis

Pasażersko-towarowy statek parowy wybudowany na początku XX wieku. Pływał pomiędzy Splitem a Albanią. W 1930 roku zatonął w wyniku błędu nawigacyjnego. Wrak spoczywa na lewej burcie, część poszycia pokładu wypadło umożliwiając częściową penetrację. Potężny labirynt korytarzy i pomieszczeń. Otoczenie wraku bogate jest w różnego rodzaju sprzęty i urządzenia. Majestatyczny dziób z kluzą kotwiczną stanowi najczęstszy motyw zdjęć z tego wraku. Doskonałe miejsce nurkowe dla początkujących nurków technicznych, prawdziwy plac zabaw dla doœświadczonych nurków technicznych i wrakowych. Schodząc po stoku na głębokości 50 metrów natrafiamy na rufę parowca. Cały wrak ma długość 68 metrów. Najpłytsze miejsce na wraku znajduje się na środku burty, natomiast sam dziób lezy na 65 metrach.

 

Historia Bałkanów była burzliwa w zasadzie od czasów starożytnych. Od XIV do początku XX wieku większość Półwyspu Bałkańskiego znajdowała się we wpływach Imperium Osmańskiego. W drugiej połowie XIX wieku Turcja utraciła prawie wszystkie posiadłości na Bałkanach, jednak dopiero w 1912 roku Albania uzyskała niepodległość w wyniku I wojny bałkańskiej. Mimo że położone nad Adriatykiem kraje różniły się politycznie, to lata wspólnej historii, podobieństwo etniczne i niewielka odległość, powodowała ożywione kontakty gospodarcze. Na początku XX wieku kwitł handel pomiędzy Chorwacją i Albanią, po Morzu Adriatyckim pływały liczne statki towarowe i pasażerskie.

Jednym z takich statków był Brioni zbudowany w 1909 r. w stoczni w zlokalizowanym na północy Włoch Monfalcone na zlecenie największego austrowęgierskiego przedsiębiorstwa transportowego Österreichischer Lloyd. Podczas I wojny światowej parowiec wraz z całą firmą, do której należał, trafił w ręce włoskie i pływał jako transportowiec tamtejszej marynarki wojennej. Po I wojnie i upadku Austro-Węgier przedsiębiorstwo pozostało włoskie i dalej funkcjonowało pod nazwą Lloyd Triestino (od 2006 roku Italia Marittima, aktualnie wchodzi w skład tajwańskiego konglomeratu Evergreen Group). Brioni jeszcze przez 6 lat po I wojnie światowej pływał w jego flocie, by w 1925 zostać sprzedanym towarzystwu okrętowemu z Apulii (Societa di Navigazione a Vapore Puglia) i kontynuować rejsy towarowo-pasażerskie na Adriatyku.

W lutym 1930 roku statek, przewożący tytoń i wino, wypłynął ze Splitu w swój ostatni rejs. 2 lutego w warunkach bardzo słabej widoczności Brioni uderzył o wysunięty na południowy-wschód przylądek wysepki Ravnik, położonej w pobliżu miejscowości Rukavac na Visie. Statek bardzo szybko zaczął tonąć i spoczywa na piaszczystym dnie w odległości około 50 m od brzegu. Brioni leży na lewej burcie, rufą zwrócony do wybrzeża. W najpłytszym miejscu na wraku można znaleźć głębokość 38 m, w najgłębszym miejscu 65 m. Jednostka ma ponad 68 m długości, a podczas nurkowania rekreacyjnego można zobaczyć nie więcej niż jedną trzecią wraku.

Nurkowanie w tym miejscu rozpoczyna się zwykle przy cyplu prawie nad wrakiem i kończy się w spokojnej zatoce, w której łodzie nurkowe mogą kotwiczyć. W zatoce, na dnie której zalegają różnych rozmiarów głazy, można spotkać niewielkie skorpeny, ośmiornice i rozmaite rozgwiazdy. Pod kamieniami z kolei ukrywają się zwierzęta charakterystyczne dla nurkowań nocnych, jak na przykład wężowidła. Z wraku do zatoki płynie się wzdłuż ściany z licznymi wgłębieniami. Jednak to sam wrak jest najciekawszym obiektem podczas tego nurkowania. Leżący na dnie morskim od prawie 90 lat został obficie porośnięty żółtymi gąbkami, w świetle latarki mieni się rozmaitymi kolorami.